Bugün bizde de iş başvuruları paralı. Çünkü şöyle-. Diyelim, “Lise mezunu, ikinci derecede İngilizce bilen, ahşap kamelya yaşı da 25-35 arasında olan şu iş için eleman arıyorum” diyorsun. Şimdi artık internet ortamında cv göndermek çok kolay. Sen 45 ya­şındasın, annen bir defa İngiltere’ye gitmiş ve bu işe başvuruyorsun. Bu­nu tasnif etmek için benim fiilen şir­kette 3-4 tane eleman bulundurmam lazım. İş başvurusundan para alınca ne oluyor, işe başvurmadan evvel gireceğin garanti olmayan bir işe başvurmak için 15 TL veriyorsun. O zaman o kriterlere uyan sen misin değil misin bakıyorsun ve tasnifi be­nim için yapıyorsun. Eskiden yılda 75-76 bin kişi işe başvuruyordu, şim­di ayda 50-90 kişi arası geliyor. Ben bu fikri insan kaynakları direktörlü­ğüne götürdüm. O zamanki İK di­rektörümüz “Bunu yapamayız” de­di. Önce “Türkiye’nin içinde bulun­duğu sosyo ekonomik durum şu, bu” diye anlattı. Sonra “Ya bu du­yulursa” dedi. Zaten ben duyulsun istiyorum. Buradan bugün yılda 200 milyar para kazanıyoruz. Ama amaç bu değil, amaç ope­rasyonu verimli hale getirmek. Bu­gün Pegasus’da uçağı sen temizli­yorsun. Buna bozuluyor musun? Herkes beni vizyoner bir Ali olarak görebiliyor ama işin gerçeği bu pederin projesiydi. Pederin 90′lı yılların başından bu yana bir dosyası vardı. Bugün ben icra ediyorum. Bundan 2-3 yıl önce “Böyle bir havayolu şirketi sahibi olacağını ahşap kamelya düşünüyor müydün” diye sordum. “Hayır düşünmüyordum” dedi. Pegasus’u aldığımız parayla ben oturduğum evi alamadım. Pegasus bugün takriben 1 milyar dolar ciro yapıyor. Bin 700 kişilik bir aileyiz. Rakiplerimiz zarar açıklarken biz önemli bir marjla kâr ediyoruz. 5 yılda iç hatlar yılda yüzde 15 büyümüş. Pegasus ise her yıl yüzde 42 büyüdü. Bugün kâr ediyoruz çünkü masraflarımız düşük. Biz insanlarda düşünme refleksini oluşturduk. Ailemizde herkes her yıl ne kadar kâr ettiğimizi bilir.